Radovi dr Kej Taj, istaknutog profesora sistemske neurobiologije na Salk institutu za biološke studije i istraživača Howard Hughes Medical Institute (HHMI), otkrivaju neuralne mehanizme koji stoje iza naših društvenih interakcija i emocija. Njena najnovija istraživanja, koja sežu od 2024. do 2026. godine, značajno su unapredila razumevanje socijalne ravnoteže – složenog sistema kojim mozak reguliše potrebu za socijalnim kontaktom.
Ovi nalazi značajno doprinose razumevanju usamljenosti, anksioznosti, depresije i zavisnosti, otvarajući mogućnosti za preciznije terapije.
Iako se suočila sa početnim otporom zbog proučavanja unutrašnjih stanja kao što su anksioznost i usamljenost, za koja se nije smatralo da su "čvrsta neuronauka", dr Taj je istrajala. Čak je bila upozorena da bi praćenje koncepta socijalne ravnoteže moglo biti "samoubistvo karijere".
— Dr Kej Taj
Ključni koncept koji je njen laboratorij formalizovao 2019. godine jeste upravo "socijalna ravnoteža". Ona objašnjava kako pojedinci regulišu svoje društveno okruženje, kako percipiraju svoj društveni status i kako grupe održavaju stabilnost. Istraživanja razlikuju posledice akutne od hronične društvene izolacije, prateći promene od prosocijalnog ka antisocijalnom ponašanju.
Oko 2019. godine, njen tim je identifikovao specifične neurone ključne za interakciju izazvanu izolacijom i za praćenje trajanja izolacije i kontakta, što je predstavljalo prvi ćelijski supstrat ovog kruga. Takođe je utvrđeno da neuroni koji luče dopamin u dorzalnom rafe jezgru (DRN) deluju kao "efektorski" mehanizam u socijalnoj ravnoteži, pokazujući povećanu reakciju na društvene podražaje nakon perioda izolacije.
Njen rad ističe ozbiljne negativne zdravstvene posledice društvene izolacije, uključujući skraćen životni vek, povećanu učestalost poremećaja raspoloženja i veće stope morbiditeta i mortaliteta. Takođe ispituje uticaj društvenih mreža na osećaj povezanosti, primećujući da asinhrone online interakcije možda ne pružaju isti nivo socijalnog kontakta i povezanosti kao interakcije licem u lice, što potencijalno vodi ka osećaju deprivacije.
U 2026. godini, njen tim je objavio radove "Neuralni mehanizmi socijalne ravnoteže: plastičnost dinamičkog opsega" u Journal of Neuroscience i "Neuromodulatori generišu višestruka ponašanja relevantna za kontekst u rekurentnim neuronskim mrežama" u Neural Computation.
Godina 2025. donela je nekoliko značajnih publikacija. Jedna je otkrila mehaničku vezu između društvenog i fizičkog bola kroz studiju "Društveno isključenje pojačava bihejvioralne odgovore na fizički bol putem insularne neuromodulacije", koristeći novi "Zadatak straha od propuštanja (FOMO)" na miševima.
Druga klinički važna publikacija iz 2025. u časopisu Biological Psychiatry nosi naslov "Socijalna ravnoteža: Nova paradigma za dijagnozu i lečenje mentalnog zdravlja".
Doprinos dr Taj je dosledno priznat od strane naučne zajednice. Proglašena je za visoko citiranog istraživača od strane Clarivate-a i 2024. i 2025. godine. Među njenim brojnim prestižnim nagradama su NIH Director's New Innovator Award (2013), MIT Technology Review TR35 (2014), Nagrada za mlade istraživače Društva za neuronauku (2016), Predsednička nagrada za ranu karijeru za naučnike i inženjere (2016) i NIH Director's Pioneer Award (2017).
Godine 2021. proglašena je za dobitnika Blavatnik National Award za mlade naučnike i imenovana za istraživača Howard Hughes Medical Institute (HHMI).
Ova istraživanja pružaju osnovu za razvoj personalizovanih terapija za neuropsihijatrijske poremećaje sa manje nuspojava. Razumevanje specifičnih moždanih krugova koji upravljaju društvenom potrebom i emocionalnim odgovorom može revolucionisati pristup mentalnom zdravlju, nudeći nadu za ciljanije i efikasnije tretmane u budućnosti.
