Nove dijetetske smernice za Amerikance (DGAs) za period 2025-2030, koje su objavljene 7. januara 2026. godine, izazivaju kritike zbog potencijalno štetnog uticaja na životnu sredinu. Prema studiji objavljenoj u časopisu Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), povećanje unosa proteina, posebno iz životinjskih izvora, može dovesti do porasta emisija stakleničkih gasova za čak 32% u poređenju sa trenutnom ishranom.
Smernice, koje su razvile američke agencije HHS (Ministarstvo zdravlja i socijalnih usluga) i USDA (Ministarstvo poljoprivrede), preporučuju unos 1,2 do 1,6 grama proteina po kilogramu telesne težine dnevno. Ovo predstavlja povećanje od 50-100% u odnosu na prethodne preporuke. Istovremeno, smanjuje se naglasak na žitarice i ugljene hidrate u novom modelu ishrane.
Većina Amerikanaca već zadovoljava svoje proteinske potrebe, a dodatni unos životinjskih proteina može povećati kardio-metaboličke rizike.
— Physicians Committee for Responsible Medicine (PCRM)
Istraživači sa World Resources Institute (WRI) ističu da govedina i jagnjetina imaju najveći ekološki uticaj među proteinskim namirnicama. Globalno, životinjski proizvodi doprinose sa 57% emisija povezanih sa ishranom, dok biljna hrana čini 29%. Studija je takođe pokazala da bi prelazak na govedinu uzgajanu na pašnjacima, koja se smatra ekološki prihvatljivijom, mogao da obezbedi samo polovinu trenutne potrošnje u SAD.
Kritičari ukazuju na protivrečnosti u smernicama. Dok se i dalje preporučuje ograničenje unosa zasićenih masti na manje od 10% dnevnih kalorija, istovremeno se promoviše potrošnja punomasnih mlečnih proizvoda i crvenog mesa. Pedijatar Anisha Patel sa Stanford Medicine Children's Health ističe da je teško ispoštovati obe preporuke bez prekoračenja limita za zasićene masti.
Izrada ovih smernica bila je manje transparentna nego ranije, sa izostavljanjem mnogih preporuka nezavisnog savetodavnog odbora (DGAC). Značajan nedostatak je i izostavljanje pitanja održivosti, što je u suprotnosti sa globalnim trendovima gde mnoge zemlje već uključuju ekološke aspekte u svoje dijetetske smernice.
Ove promene mogu imati šire posledice, posebno na ranjive grupe stanovništva. Deca često imaju nedostatak vlakana, koja se nalaze u biljnim izvorima proteina, a ne u samom proteinu. Utvrđeno je da bi promene u federalnim programima ishrane, uključujući školski ručak, mogle dodatno učvrstiti postojeće poljoprivredne prakse sa negativnim ekološkim efektima.
