U revolucionarnom otkriću koje menja naše razumevanje apetita, naučnici su otkrili do sada nepoznati crevo-mozak krug koji ne samo da signalizira glad, već aktivno preusmerava prehrambene preferencije, smanjujući želju za šećerom kako bi prioritet unos proteina. Istraživanje objavljeno u časopisu Science 21. maja 2026. godine, predvođeno od strane direktora SUH Seong-Baea iz Instituta za osnovne nauke (IBS) u Južnoj Koreji, otkriva sofisticirani mehanizam koji osigurava da telo traži specifične nutrijente kojih mu nedostaje, umesto da prosto povećava ukupan unos hrane.
Ključni nalaz je da ovaj sistem funkcioniše nezavisno od hormona FGF21, koji se ranije smatrao centralnim za regulaciju apetita za proteinima. Ovo dovodi u pitanje postojeće paradigme i otvara nove mogućnosti za razumevanje i lečenje metaboličkih poremećaja i poremećaja ishrane. Istraživanje opisuje dvostruki sistem komunikacije između creva i mozga koji se aktivira kada telo oseti nedostatak proteina.
Otkriće fundamentalnih principa selekcije nutrijenata od strane crevo-mozak ose potpuno menja naše razumevanje regulacije apetita.
— Direktor SUH Seong-Bae, Institut za osnovne nauke
Ova crevo-mozak veza ne povećava samo opštu glad, već aktivno "preprogramira" prehrambene preferencije tako što smanjuje aktivnost neurona u mozgu koji detektuju šećer. To dovodi do smanjene želje za ugljenim hidratima i šećerima, efektivno preusmeravajući fokus organizma ka proteinima.
Ovaj "selektivni mehanizam ishrane" prvo je uočen kod voćnih mušica, a zatim potvrđen kod miševa, što ukazuje na evolucijski očuvan mehanizam koji verovatno postoji i kod ljudi.
Istraživanje je takođe osvetlilo ulogu crevne mikrobiote. Naučnici su primetili da voćne mušice bez normalne crevne mikroflore pokazuju jaču aktivaciju moždanih neurona koji traže aminokiseline. Ovo sugerira da crevni mikrobi mogu delovati kao tampon za ovu mrežu koja potiče želju za proteinima, modulirajući intenzitet ovih signala.
Ovi nalazi naglašavaju složenu interakciju između ishrane, crevnih bakterija i funkcije mozga.
Ovo otkriće može značajno uticati na razumevanje regulacije apetita i razvoj novih terapijskih strategija. Postojeći lekovi za kontrolu apetita često ciljaju signalizaciju crevnih hormona, ali precizni mehanizmi kojima prirodni crevni signali utiču na mozak i ponašanje ostali su uglavnom nejasni.
Ovo istraživanje može pomoći u boljem razumevanju složenih mehanizama, što bi moglo dovesti do preciznijih i efikasnijih tretmana za stanja kao što su gojaznost, kompulzivno prejedanje i anoreksija.
